Özgürlük

Önce İnsan…

 











Amaç insandı, sosyalizm bir araç. Ama sosyalizm bir amaç, insan bir araç oldu. Gerektiğinde acımasızca harcanan bir araç. 



Karl Marx, insanın kendi kaderini dolayısıyla dünyanın kötü gidişatını değiştirebileceğine ve buna kapasitesi olduğuna inanıyordu. Bu yüzden de bütün teorik çalışmalarında ve hayatında insanı kendine görev ve dert edindi. O insanın insanı sömürmesine ve insanın insanı kullanmasına karşıydı. Marxizmin özü buydu. Diğer bütün ortaya koyduğu teoriler bu öz üzerinde yükseliyor ve değişimin habercisi olabilecek insanı muştuluyordu. İnsanın özü devrimdi. Devrimin özü insandı. Ve her şey insan için olmalıydı, insana karşı değil. Sosyalizm insandı,insanla güzeldi. İnsana karşı sosyalizm olmamalıydı.



Ne yazık ki tarih defalarca hayal kırıklıkları ve hüsranlarla sahne aldı insanlık tiyatrosunda.‘‘Sosyalizm‘‘adı altında da insan sömürüsü devam etti. Başkaldırının, isyanın ve ayaklanmanın, devrimci hareketin lideri hareketin kendisi olamadı çoğu zaman. Ya bir lider kadrosu tarafından ele geçirildi ya da hareketin lideri hareketin kendisi olduğunda sistem açısından çok daha tehlikeli olduğundan, daha en başında kapitalist sistem tarafından vahşice ve görülmemiş zalimlikle yok edildi ve katledildi. Paris Komünü gibi...



Tarih boyunca gerçekleşen devrimlerin hemen hepsinin lider kadroları vardı ya da devrim sonrası lider kadrolar tarafından ele geçirildiler. Sorun şuydu ki, adına ne denirse densin yöneten-yönetilen ayrımı insanı sömürüsü ve insan kullanımı devam etti. Günümüzde de devam etmektedir. Bu fasit dairenin dışına bir türlü çıkılamamakta ve çemberi kırmakta başarılı olunamamaktadır.Bu durum dün ve bugün devam etmektedir. Gelecek ise...? Hala bütün dünyada ve Türkiye'de lider kadrolar, hangi‘‘düşünceden hangi ideolojiden‘‘olursa olsun, insan kullanmakta ve acımasızca insan harcamaktadırlar. İnsanlar bir çıkar, bir inanç, bir‘‘ideoloji‘‘ya da bir "amaç" uğruna saf duyguları istismar edilerek ölüme yollanmaktadır. Oysa hiç bir ‘‘ideoloji,‘‘ hiç bir amaç, hiç bir inanç emekten ve üreten insandan daha değerli değildir. Değerli olan insan yaşamıdır. İnsanın insanca yaşamasıdır.



İşte sosyalizmin özü de budur aslında. İnsanı ölüme yollamak değil, insanı yaşama tutundurmak; insanı sömürmek değil insanın sömürülmesine karşı olmaktır. Sömürüye karşı insanın hakkı, insanın adaleti ve insanın insanlığını yaşaması ve kendi kendine kendini geliştirebilmesi için mücadele etmektir.



Sevgiyi yayıp ortak karar almayı teşvik etmeyenler, korkuyla hükmedenler ve liderliğin egosunda insanlığı yerlere düşürenler ezilenlerin yanında olamazlar. İster inanç adına, ister ulus adına, ister‘‘sosyalizm‘‘adına ve ne adına olursa olsun...

 

 

Özgür Devrim

FACEBOOK SAYFAMIZ