Özgürlük

Y KUŞAĞI*: Sendikalar İyi, Şirketler Kötü

 
 
*1980 ile 2000 yılları arasında doğmuş kuşak
 
COLE STANGLER
 
Solcular, 18-29 yaş grubundaki insanların yüzde 68'inin sendikalara olumlu baktıklarını gösteren en son ABD anket verileri ile heyecanlandılar. Sadece yüzde 46'sı aynı şeyleri şirketler için de söyledi. 
 
 
Pew Araştırma Merkezi, ABD'deki kamuoyu yoklaması ve sendikalar hakkında yıllık araştırmasını yeni yayınladı. Son birkaç yılda olduğu gibi, halk, örgütlü işgücünün azalmasını olumsuz olarak görüyor. Ankete katılanların yüzde elli biri, "geçtiğimiz yirmi yılda sendika temsilciliğindeki küçülme çalışanlar için çoğunlukla kötü oldu"ğu konusunda hem fikirken, sadece yüzde otuz beşi "çoğunlukla iyi oldu"ğunu söyledi. Tahmin edilebileceği gibi, ankette Afrikalı-Amerikalı ve düşük-gelirli insanların kötü durumdaki örgütlü emeği desteklemeleri daha olasıdır.
 
Bilhassa birkaç şey bana şüpheli geldi. Pew ayrıca katılımcılardan sendikalar ve “ticari şirketler” hakkındaki görüşlerini paylaşmalarını istedi. Görüşler neredeyse başa baş geldi. Yüzde elli beşi ilkiyle ilgili olumlu görüşleri olduğunu söyledi; yüzde elli üç ise ikincisiyle ilgili söyledi.
 
Öte yandan, hem gençler hem de düşük gelirli insanlar arasında sendika tercihi oranı artıyor: 18-29 yaş grubundakilerin yüzde altmışı olumlu sendika görüşleri dile getirirken, gençlerin sadece yüzde kırk altısı aynı şeyi şirketler ile ilgili söyledi.
 
Aynı şekilde, hane geliri 30.000 doların altında olanların yüzde elli dokuzu olumlu sendika görüşüne sahipken, aynı kategoridekilerin yüzde kırk yedisi benzer duyguları şirketlere karşı hissediyorlar.
 
Demokratik Parti içinde ve dışında gelişen Amerikan Solu için, bu veri noktaları sadece iç açıcı olabilir. Özellikle de sınıf çatışmasının -sınıfın kendisinin bahsini ağza almadan-, siyaseti analiz etmenin değerli yolu olarak ülkenin aydın ve medya düzeni tarafından cesareti kırıldığından beri.
 
Anket, siyasi yaşam hakkında Amerikalılıarın çoğunun konuşma tarzına rağmen bu güçlerin varolduğunun bir hatırlatıcısıdır. Aynı zamanda, buna karşın, rakamların geçen yılki Pew çalışmasından önemli ölçüde farklı olmadığını not etmek önemlidir. Aslında, sendika tercihi gerçekte tüm toplumu kapsayacak şekilde yüzde birkaç puan düştü. Bununla birlikte, yine de, genç ve düşük gelirli gençler arasında yüzde ellinin altına düşen şirketlere bakış olumlu oldu.
 
Bunu Fransa ile karşılaştıralım. Fransız sendikaları geçtiğimiz on yıllarda oldukça yüksek oranda üyelik kaybettiler - yoğunluk, 1976'daki işgücünün yaklaşık dörtte birinden bugün yüzde 10'un altına kadar düştü. Ancak ABD’den farklı olarak, önemli kurumsal gücü koruyorlar. Fransız sendikaları sanayi çapında toplu sözleşmeler yürütüyorlar, zorunlu temsilcilikten yararlanıyorlar ve önemli hükümet komisyonlarında yer alıyorlar.
 
Sendikaların imajları da Amerika Birleşik Devletleri'dekinden çok daha olumsuz. Mayıs 2016 tarihli bir BVA anketinde, ankete katılanların sadece yüzde 35'i işçi sendikaları ile ilgili "iyi bir düşünceye" sahipti.
 
Ne olursa olsun, yine de, sendika haklarına yapılan tam bir Amerikan tarzı saldırılardan mağdur olan İngiltere'de de, sendika tercihi yükselme eğilimindedir. 2017 IPSOS anketinde, katılımcıların yüzde 77'si sendikaların “işçilerin çıkarlarını korumak için gerekli” olduğunu söyledi. Bu arada, sadece yüzde 36'sı sendikaların "çok fazla güce sahip" olduğunu söyledi.
 
*www.jacobinmag.com sitesindeki yazıdan Türkçe'ye amatörce çevrilmiştir.
ÖZGÜRLÜK

FACEBOOK SAYFAMIZ